اتصال دیوار داخلی عمود بر تیرچه‌ها به زیر سقف، نیازمند دقت در جزئیات است تا از انتقال مناسب بار و جلوگیری از ترک خوردگی اطمینان حاصل شود. در این حالت، چند روش معمول وجود دارد:

1. اتصال مستقیم به تیرچه: در این روش، دیوار مستقیماً به تیرچه‌ها متصل می‌شود. این کار معمولاً با استفاده از بست‌های فلزی مخصوص یا بلوک‌های بتنی مسلح که به تیرچه‌ها مهار می‌شوند، انجام می‌شود. این روش برای دیوارهای سبک مناسب‌تر است.
2. استفاده از نبشی یا پروفیل فلزی: می‌توان از نبشی یا پروفیل‌های فلزی به عنوان اتصال دهنده بین دیوار و تیرچه استفاده کرد. این پروفیل‌ها به دیوار و تیرچه‌ها پیچ یا جوش می‌شوند و به طور موثری بار را منتقل می‌کنند. برای دیوارهای سنگین‌تر، این روش ترجیح داده می‌شود.
3. اتصال به تیرچه فرعی: گاهی اوقات، تیرچه‌های فرعی کوچکتری بین تیرچه‌های اصلی نصب می‌شوند تا اتصال دیوار را آسان‌تر و محکم‌تر کنند.

در هر سه روش، لازم است که اتصال کاملاً محکم و با ملات مناسب پر شود تا از ایجاد فضای خالی و ترک‌خوردگی دیوار کشی با بلوک لیکا جلوگیری شود. همچنین، توجه به نوع مصالح دیوار (آجر، بلوک، … ) و بار وارده بر دیوار حائز اهمیت است. یک طراحی دقیق مهندسی، بهترین راه حل برای اطمینان از پایداری و دوام سازه است.